Capharnaüm

Libanon 2018
Regie:
Nadine Labaki
Acteurs: Zain Al Rafeea, Yordanos Shiferaw, Boluwatife Treasure Bankole
Genre: drama
Duur: 2 uur 3 min.

 

 

 

 

‘Capharnaüm’(letterlijk vertaald puinhoop) vertelt het onwaarschijnlijke verhaal van een kind dat rebelleert tegen het leven dat hem opgelegd wordt. Hij loopt van huis weg omdat zijn ouders niet naar hem omkijken en zijn zusje wordt uitgehuwelijkt.
Er zijn dit jaar weinig films gemaakt waaruit meer menselijkheid en affectie spreekt, hoe bikkelhard de plot ook is. Temeer omdat die ‘superplot’ het resultaat is van tientallen gesprekken die Nadine Labaki in Libanese gevangenissen en sloppenwijken voerde met kinderen.
‘Echt kleine kinderen’, herinnert de filmmaker zich. ‘En die waren zonder uitzondering kwaad. Op het einde van onze gesprekken vroeg ik hen of ze blij waren om te leven, en het antwoord was altijd nee. Je moet weten: veel van die kinderen zijn al misbruikt geweest, ze worden elke dag wakker en weten niet of ze iets te eten zullen krijgen, ze zijn volledig op zichzelf toegewezen en dat is in feite al zo vanaf het moment dat ze werden geboren. Maar vraag hen vooral niet wanneer dat precies was of hoe oud ze zijn, want niemand heeft hen dat ooit verteld.’
De film, die in Cannes de Prijs van de Jury kreeg, is een wonderlijke oefening in empathie, zowel narratief als cinematografisch. Hij balanceert de hele tijd tussen fictie en documentaire.
Door de camera meestal net boven het hoofd van de jonge protagonist te houden, zit je in zijn wereld. Door de jonge acteur alle ruimte te geven om zelf beslissingen te maken zit je in zijn hoofd. En door daarnaast ook oog te hebben voor de complexe realiteit van een stad als Beiroet én haar inwoners, bewijst Labaki dat de vergelijkingen met neorealistische meesters als Vittorio De Sica helemaal niet zo vergezocht zijn.
Deze film heeft alvast ook het lot van één kind heeft veranderd: Zain. De twaalfjarige Syrische vluchteling die de hoofdrol speelt, woont intussen met zijn gezin in Noorwegen. ‘In Cannes was iedereen zo door zijn verhaal aangedaan dat de VN tussenbeide is gekomen. Hij is vorige maand voor het eerst in zijn leven naar school gegaan.’ De regisseur beseft dat daarmee het Grote Probleem niet van de baan is, “maar dit soort kleine overwinningen zorgen ervoor dat we onze hoop in de mensheid niet verliezen”.

Trailer