Regisseur James Mangold (die eerder de geslaagde Johnny Cash-film ‘Walk the Line’ maakte) baseert zich op het boek ‘Going Electric!’ van Elijah Wald en zoomt daarmee in op een korte periode uit Dylans leven. 1961-1965 om precies te zijn, toen de nog onbekende 19-jarige Robert Allen Zimmerman -zoals Dylan echt heet- met gitaar en mondharmonica in New York arriveert en uitgroeit tot een held in de folkmuziek-scene.
De film houdt het overzichtelijk door zich op het historische moment te richten waarop Dylan de folkinvloeden van Woody Guthrie en Pete Seeger van zich afwerpt en tijdens het Newport Folk Festival van 1965 de elektrische gitaar oppakt. Dat concert was een grote verschuiving in het culturele landschap van Amerika en luidde achteraf gezien het einde in van de flowerpower-beweging van de jaren zestig.
De jaren zestig waren een uitzonderlijke tijd. Er was een ontvankelijkheid en openheid voor experimentele en politieke ideeën, een intense honger naar nieuwigheid, jeugdigheid en een argwaan richting dingen die geld opbrachten.
Bob Dylan is de ultieme belichaming van deze culturele golf. Deze stem van een nieuwe generatie liet zich nooit in hokjes plaatsen. Hij wilde gewoon inspiratie opdoen, in beweging blijven en experimenteren met muziek.
Timothée Chalamet doet zijn best om in de huid van de hier nog jonge muzikant te kruipen – vooral zijn zang is een indrukwekkende nabootsing.
James Mangold geeft in zijn soepel vertelde en mooi verbeelde film veel ruimte aan de muziek en laat de melodieën en krachtige teksten van Dylans liedjes voor zich spreken.
Verenigde Staten 2024
Regie: James Mangold
Cast: Timothée Chalamet, Elle Fanning, Edward Norton, Monica Barbaro
Genre: drama, biografie, muziek
Duur: 2 uur 21min.
Gesproken taal: Engels
Trailer